Son Yargılama

Michelangelo, zamanın sonunu bedenlerden örülü bir fırtına olarak yeniden kurar. Mesih merkezde hükmeder—yargı için kalkan bir kol—azizler çevresine yığılır; solda kurtulanlar yükselir, sağda lanetliler aşağı yuvarlanır. Borazanlı melekler göğü yararken Kharon ve Minos, mahkûm edilenleri aşağıya sürer. 1536–1541 arasında boyanan fresk, kaslı çıplakları ve acımasız dramıyla izleyenleri sarsmış; daha sonra edep kaygısıyla Daniele da Volterra tarafından örtüler eklenmiştir. Duvar yaşayan mermer gibi okunur: gövdeler döner, jestler çakar ve duygu sahneyi dehşetten ferahlığa taşır. Bu uzak bir vizyon değil, acil bir hesaplaşmadır—insanlık merhamet ile adaletin menteşesinde yakalanır.