Çölde Aziz Jerome

Leonardo, ibadeti anatomi ve taş üzerinden inceler. Jerome, kayalık bir ıssızlıkta diz çöker; ince ve kaslı bedeniyle başını kaldırır, göğsüne bir taşla vurur; ayak ucunda bir aslan yatar. Eser, ünlü biçimde tamamlanmamıştır: ince kahverengi altyapı, açık bırakılmış alanlar ve görünen düzeltmeler, Leonardo’nun elinin hareketini izlettirir. Kayalar, haçı çağrıştıran bir ritim kurar; baş, sızılı bir odakla döner ve aslan, vizyonu yere bağlar. Muhtemelen 1480–1482 dolaylarında başlanan tablo, daha sonra parçalara ayrılmış hâlde yaşamış ve yeniden birleştirilmiştir. Bu yarım kalmışlık bir armağandır—tasarımı, düzeltmeyi ve çalışan bir zihni görünür kılan bir süreç röntgenidir.