Popiersie Juliusza Cezara

Rzymski portret cenił charakter bardziej niż doskonałość. Ta głowa Juliusza Cezara ma wąską czaszkę, wysokie skronie z przerzedzonymi włosami, zaciśnięte usta i ścięgnistą szyję. Efekt jest zamierzony i pozbawiony sentymentalności, zgodny z literackim obrazem nieustępliwego wodza i przenikliwego polityka z końca republiki. Zamiast greckiej idealizacji późnorepublikański weryzm sygnalizuje autorytet przez wiek, dyscyplinę i determinację. Niezależnie od tego, czy popiersie powstało za jego życia, czy wkrótce potem, stało się wzorcem późniejszych wizerunków — od monet po propagandę cesarską — utrwalając twarz Cezara jako oblicze decydującej władzy.