#23
Τρίπτυχο Στεφανέσκι
Ένα δίπλευρο έργο βωμού για την παλαιά Βασιλική του Αγίου Πέτρου: ο Άγιος Πέτρος ένθρονος δέχεται έναν γονατιστό δωρητή· στην πίσω όψη, τα μαρτύρια του Πέτρου και του Παύλου. Ο Τζιότο μετατρέπει το δόγμα σε βάρος, χώρο και ανθρώπινη παρουσία.
Η συμπαγής πλαστικότητα του Τζιότο θεμελιώνει τα έργα βωμού του πρώιμου τρετσέντο.
#47
Ναοφόρος του Βατικανού (άγαλμα ιερέα με ιερό)
Σε σκούρα, στιλβωμένη πέτρα, ένας ιερέας προχωρά κρατώντας ένα μικρό ναό και με τα δύο χέρια. Μέσα στο μικρό ιερό στέκει ένας θεός: ένα φορητό «σπίτι» για το θείο. Καθαρά ιερογλυφικά στην πίσω στήλη μεταφέρουν μια διαχρονική προσευχή.
Υποδειγματικός τύπος ναοφόρου της Ύστερης Περιόδου.
#50
Σαρκοφάγος της Τζεντμούτ
Ένα ανθρωπόμορφο ξύλινο φέρετρο, ζωγραφισμένο με ζώνες ιερογλυφικών και προστατευτικές θεότητες. Έντονα κόκκινα, πράσινα και μπλε υπόσχονται ασφάλεια· τα κείμενα ψιθυρίζουν προσευχές για την Τζεντμούτ μέσα από τους θεούς της Αιγύπτου.
Εξαιρετικό παράδειγμα ζωγραφικής φέρετρου της Τρίτης Ενδιάμεσης Περιόδου.
#52
Άγαλμα της βασίλισσας Τούγια
Ο γρανίτης τιμά τη βασίλισσα Τούγια, μητέρα του Ραμσή Β΄ και σύζυγο του Σέτι Α΄. Η ψυχρή, ανθεκτική πέτρα και η επίσημη στάση αποπνέουν βασιλική διάρκεια, ενώ περούκα, εφαρμοστό φόρεμα και επιγραφικές ζώνες διακηρύσσουν τίτλους που θεμελίωσαν την εξουσία στη 19η δυναστεία.
Βασιλική εικόνα της μητέρας του Ραμσή Β΄, κομβικής μορφής της 19ης δυναστείας.
#56
Μεγάλη χρυσή περόνη (τάφος Regolini-Galassi)
Από τον τάφο Regolini–Galassi στο Τσερβετέρι, αυτή η χρυσή περόνη, σχεδόν όσο ένας πήχης, διακηρύσσει ελίτ κύρος. Τόξο και πλακίδιο είναι στρωμένα με μικροσκοπικούς κόκκους και λιοντάρια που βαδίζουν — επίδειξη ετρουσκικής «ανατολίζουσας» χρυσοχοΐας, φτιαγμένη να λάμπει πάνω σε τελετουργική ενδυμασία.
Αριστούργημα ανατολίζουσας ετρουσκικής χρυσοχοΐας, από πριγκιπικό ταφικό σύνολο.
#57
«Φοινικοκυπριακή» πάτερα
Ένα ρηχό, χαραγμένο σκεύος από εργαστήρια της ανατολικής Μεσογείου/Κύπρου, περιζήτητο στην Ετρουρία. Ομόκεντρες ζώνες ζώων, λωτού και ροδάκων κυκλώνουν έναν κεντρικό ομφαλό. Χρησιμοποιούνταν για σπονδές κρασιού ή ελαίων, χαρτογραφώντας τις ανταλλαγές του 6ου αιώνα π.Χ.
Καθαρή ένδειξη μεσογειακού εμπορίου που συνέδεε Λεβάντε/Κύπρο με την Ετρουρία.
#58
Αμπούλα Καλαμπρέζι
Ένα μικρό ετρουσκικό φιαλίδιο για αρωματικά έλαια. Το στρογγυλεμένο σώμα και ο στενός λαιμός ντύνονται με σφραγιστές ή ζωγραφιστές ζώνες — ρόδακες, κύματα και απλά ζωικά ή φυτικά μοτίβα — μετατρέποντας ένα καθημερινό δοχείο σε φορητή επίδειξη ύφους, εμπορίου και τελετουργικής συνήθειας.
Καθημερινό αγγείο που αποκαλύπτει ετρουσκικές συνήθειες αρώματος και τελετουργικής χρήσης.
#63
Αττική μελανόμορφη αμφορέας (υπογεγραμμένη από τον Εξηκία)
Αριστούργημα της μελανόμορφης τεχνικής από τον Εξηκία, τον κορυφαίο αγγειογράφο της Αθήνας. Γυαλιστερές μαύρες σιλουέτες, κοφτές χαράξεις και πινελιές πρόσθετου κόκκινου και λευκού συνθέτουν μια ισορροπημένη αφηγηματική σκηνή, υπογεγραμμένη για να διακηρύξει την πατρότητα και τον δεξιοτεχνικό έλεγχο του αγγειοπλάστη-ζωγράφου.
Σημείο αναφοράς της αττικής μελανόμορφης τεχνικής στο απόγειό της, από τον Εξηκία.
#65
Ύστερος κορινθιακός κιονωτός κρατήρας
Ένα πλατύ αγγείο ανάμειξης στην κορινθιακή μελανόμορφη τεχνική. Ζώνες με ζώα που βαδίζουν και σφίγγες κυκλώνουν το σώμα, ενώ ρόδακες γεμίζουν το φόντο. Οι ψηλές, κιονοειδείς λαβές δίνουν το όνομα στη μορφή, μετατρέποντας ένα σκεύος συμποσίου σε επίδειξη πρώιμου ελληνικού σχεδιασμού επιφάνειας.
Κλασικό κορινθιακό ύφος ζωικών ζωφόρων πάνω σε αγγείο ανάμειξης συμποσίου.
#96
Ελεφάντινο τρίπτυχο (εργαστήριο Κωνσταντινούπολης)
Μια εκκλησία στο μέγεθος της παλάμης: ο Χριστός στο κέντρο, άγιοι στα πτυσσόμενα φύλλα, φωτοστέφανα σφυρηλατημένα σαν αστέρια — φτιαγμένο να ανοίγει για προσευχή.
Εξαιρετικό μεσοβυζαντινό ελεφάντινο έργο που ενώνει αυλικό ύφος με ιδιωτική ευλάβεια.