Η καρδιά των συλλογών γλυπτικής του 18ου αιώνα, στημένη σε μεγάλες νεοκλασικές αίθουσες. Εδώ βρίσκονται ο Λαοκόων, ο Απόλλων Μπελβεντέρε, ο Κορμός του Μπελβεντέρε και άλλα ελληνορωμαϊκά αριστουργήματα που διαμόρφωσαν το γούστο της Αναγέννησης. Αυλές και γκαλερί συνδυάζουν αρχαιολογικό πλαίσιο με κομψή παρουσίαση, μετατρέποντας το αρχαίο μάρμαρο σε ζωντανό σχολείο μορφής και μύθου.
Έργα από τη συλλογή Μουσείο Πίο-Κλεμεντίνο
στα Μουσεία του Βατικανού
#2
Ο Λαοκόων και οι Γιοι του
Ένας Τρώας ιερέας και οι δύο γιοι του σπαράζουν καθώς θαλάσσια φίδια τους χτυπούν — αρχαίο μάρμαρο που μετατρέπει τον πόνο και την προειδοποίηση σε υψηλό δράμα.
Αποτελεί σημείο αναφοράς του ελληνιστικού δράματος και της ανατομίας.
#5
Απόλλων Μπελβεντέρε
Ένας θεός σε ηρεμία μετά τη βολή — ισορροπημένος, ανάλαφρος, ιδεώδης. Αυτό το ρωμαϊκό μάρμαρο δίδαξε γενιές τι σημαίνει «κλασική» ομορφιά.
Αποτελεί μέτρο αναφοράς της κλασικής ανδρικής ομορφιάς.
#16
Γιγάντια λεκάνη από πορφυρίτη από τη Domus Aurea του Νέρωνα
Ένας μόνο όγκος αυτοκρατορικού πορφυρίτη — βαθύ πορφυρό με ανοιχτούς κρυστάλλους — σμιλεμένος σε τεράστια λεκάνη. Κάποτε πολυτέλεια αυτοκρατόρων, σήμερα αγκυρώνει τη Στρογγυλή Αίθουσα, σαν μικρό Πάνθεον.
Ο αυτοκρατορικός πορφυρίτης συμπυκνώνει την ισχύ ως ύλη και ως αντικείμενο.
#32
Σαρκοφάγος του Σκιπίωνα Μπάρβατου
Ένα βαρύ φέρετρο από ηφαιστειακό τόφφο για τον Λεύκιο Κορνήλιο Σκιπίωνα Μπάρβατο — πρώιμο πολιτικό και πρόγονο του Σκιπίωνα του Αφρικανού. Ο αρχαϊκός λατινικός έμμετρος λόγος σμιλεύει τις ρωμαϊκές αρετές στην πέτρα: γενεαλογία, ανδρεία και δημόσια υπηρεσία, σωσμένες από τον οικογενειακό τάφο στη Ρώμη.
Αποτελεί θεμέλιο της πρώιμης λατινικής επιγραφικής και της ρωμαϊκής αυτοπαρουσίασης.
#33
Αποξυόμενος (Ξύστης)
Ένας αθλητής καθαρίζει λάδι από το μπράτσο του με στλεγγίδα. Αυτό το ρωμαϊκό αντίγραφο κατά Λύσιππο δείχνει τον νέο, λεπτό κανόνα — μικρό κεφάλι, μακριά άκρα — και μια στάση που μπαίνει στον χώρο μας, καλώντας σας να περιφέρετε τη μορφή, όχι απλώς να τη δείτε κατά μέτωπο.
Ενσαρκώνει τον λυσίππειο κανόνα και την εμπειρία θέασης 360°.
#34
Ποτάμιος θεός (Άρνος)
Ένας γενειοφόρος γίγαντας αναπαύεται, στηριγμένος σε μια υδρία που χύνει αιώνιο νερό. Τέτοιες προσωποποιήσεις έκαναν τους ποταμούς θεούς — ήρεμους, βαρείς και γόνιμους — ώστε η Ρώμη να σμιλεύει το τοπίο της σε μύθο.
Αποτελεί χαρακτηριστική ρωμαϊκή προσωποποίηση ποτάμιου θεού.
#35
Ερμής Μπελβεντέρε
Ένας ιδεώδης νέος στέκει σε ήσυχο κοντραπόστο, με μανδύα ριγμένο στο ένα χέρι, ενώ το άλλο κάποτε κρατούσε το κηρύκειο του Ερμή. Για αιώνες γνωστός ως «Αντίνοος του Μπελβεντέρε», έγινε πρότυπο μελέτης χάρης και αναλογιών.
Αποτελεί διαχρονικό πρότυπο μελέτης του ιδεώδους νεανικού σώματος.
#36
Ο Περσέας θριαμβευτής (με το κεφάλι της Μέδουσας)
Ένας ψύχραιμος ήρωας στέκει ατάραχος, με το ξίφος υψωμένο και το κεφάλι της Μέδουσας σηκωμένο ψηλά. Το στιλβωμένο μάρμαρο του Κανόβα αναβιώνει το κλασικό ιδεώδες — γαλήνη μετά την πράξη — δημιουργημένο για τη Ρώμη, την ώρα που οι παπικές αίθουσες ξαναστήνονταν μετά τις ναπολεόντειες απώλειες.
Αποτελεί νεοκλασική αναγέννηση του κλασικού ιδεώδους.
#37
Άγαλμα ιαγουάρου
Ένα λείο μπρούντζινο μεγάλο αιλουροειδές προχωρά αθόρυβα, με ώμους μαζεμένους και ουρά που σπειροειδώς κυλά. Οι ρωμαίοι τεχνίτες συνέλαβαν την τεταμένη παύση πριν από το άλμα — ζωική δύναμη αποδομένη με λιτή, αποφασιστική πλαστική και σκούρα, ζωντανή πατίνα.
Αποτελεί εκλεπτυσμένη ρωμαϊκή μπρούντζινη μελέτη ζωικής κίνησης.
#38
Άγαλμα του Μελεάγρου
Ο κυνηγός αναπαύεται μετά το κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου. Με χλαμύδα στο ένα χέρι, δόρυ άλλοτε στο άλλο και σκύλο στο πλευρό: ρωμαϊκό αντίγραφο ενός περίφημου ελληνικού τύπου, όπου η αυτοκυριαρχία είναι η απόδειξη του ηρωισμού.
Διασώζει, ως ρωμαϊκό αντίγραφο, έναν διάσημο ελληνικό τύπο ήρωα.
#39
Κοιμώμενη Αριάδνη
Μια ντυμένη κοιμώμενη ξαπλώνει με το ένα χέρι πάνω από το κεφάλι και τους αστραγάλους σταυρωμένους. Για αιώνες θεωρήθηκε Κλεοπάτρα· σήμερα διαβάζεται ως η Αριάδνη, εγκαταλειμμένη στη Νάξο — ελληνιστική κομψότητα μαλακωμένη σε ρωμαϊκό μάρμαρο.
Αποτελεί αριστούργημα του τύπου της ξαπλωμένης γυναικείας μορφής.
#40
Κορμός του Μπελβεντέρε (Κορμός του Ηρακλή)
Ένα πανίσχυρο θραύσμα — μύες στριμμένοι σαν σχοινιά πάνω σε καθιστό σώμα — έγινε βίβλος για καλλιτέχνες. Υπογεγραμμένος από τον Απολλώνιο, ο κορμός, με τη δύναμη και τη σπειροειδή ενέργειά του, διαμόρφωσε τις μορφές του Μιχαήλ Αγγέλου στη Σιξτίνα.
Αποτελεί σημείο αναφοράς για την ανατομία της Αναγέννησης και του μπαρόκ.
#41
Επιχρυσωμένος Ηρακλής (Ηρακλής Μαστάι)
Ένας υπερφυσικός σε μέγεθος Ηρακλής λάμπει χρυσός κάτω από τον θόλο: λεοντή στο μπράτσο, ρόπαλο σε ανάπαυση, μήλα στο χέρι. Σπάνιο αρχαίο επιχρυσωμένο μπρούντζινο, σωσμένο ως επίδειξη αυτοκρατορικής δεξιοτεχνίας — η δύναμη στιλβωμένη σε φως.
Σπάνιο σωζόμενο παράδειγμα επιχρυσωμένου ρωμαϊκού μπρούντζου.
#42
Αντίνοος Μπράσκι (άγαλμα του Αντινόου ως Διόνυσου)
Ο αγαπημένος του Αδριανού, ο Αντίνοος, εμφανίζεται ως Διόνυσος: νεανικό πρόσωπο, στεφάνι κισσού και απαλός μανδύας. Το άγαλμα ενώνει πορτρέτο και θεό, πένθος και ομορφιά — ο ρωμαϊκός τρόπος να μετατρέπεται η λύπη σε λατρεία και μάρμαρο.
Σημαντικός ρωμαϊκός πορτρέτος τύπος του Αντινόου.
#43
Πορφυρίτης σαρκοφάγος της Αγίας Ελένης
Αυτοκρατορικός πορφυρός λίθος για τη μητέρα του Κωνσταντίνου: ένα τεράστιο φέρετρο από πορφυρίτη, σκαλισμένο με σκηνές ιππικού. Το σπανιότερο και σκληρότερο ρωμαϊκό υλικό μετατρέπει το αξίωμα και τη μνήμη σε μονιμότητα.
Αυτοκρατορικός πορφυρίτης στην υπηρεσία μιας χριστιανικής δυναστείας.
#44
Πορφυρίτης σαρκοφάγος της Κωνσταντίνας
Η κόρη του Κωνσταντίνου αποκτά ένα πορφυρό φέρετρο γεμάτο κλήματα και πούτι που τρυγούν σταφύλια. Πατρίκιο μοτίβο, χριστιανικό νόημα: κρασί και άμπελος γλιστρούν προς την Ευχαριστία μέσα σε αυτοκρατορική πέτρα.
Πρώιμη χριστιανική επανανοηματοδότηση διονυσιακής εικονογραφίας.
#45
Αρχαίο ρωμαϊκό δίιππο άρμα (biga)
Ένα μαρμάρινο «αγωνιστικό» από την αρχαιότητα: δίιππο άρμα ανασυντεθειμένο από αρχαία τμήματα, με το εμπρόσθιο μέρος να λάμπει από ανάγλυφη διακόσμηση. Το σύνολο θυμίζει την ταχύτητα του ιπποδρόμου και τη θριαμβευτική πομπή μέσα σε μια μουσειακή αίθουσα.
Ανακαλεί την κουλτούρα του ρωμαϊκού ιπποδρόμου και του θριάμβου.
#46
Άγαλμα Πέρση πολεμιστή (πέρσης αιχμάλωτος)
Ένας αιχμάλωτος «ανατολίτης» στέκει με εξωτικό ένδυμα — φρυγικός σκούφος, διακοσμημένο παντελόνι και βαρύ μανδύα. Η ρωμαϊκή τέχνη συχνά απεικόνιζε έτσι τους ξένους εχθρούς για να δηλώσει νίκη· εδώ ο τόνος είναι συγκρατημένος, η ανατομία ιδεώδης, το μήνυμα ξεκάθαρο: η αυτοκρατορία δαμάζει τον κόσμο.
Κλασική ρωμαϊκή εικόνα του κατακτημένου ξένου.Προσφορές τελευταίας στιγμής
Υπάρχουν εξαιρετικές προσφορές για τις επόμενες ημέρες - κλείστε τώρα όσο υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις!
